تاريخچه پروژه شهرسالم :

در اوايل دهه 70 آقاي پروفسور مك كئوم استاد دانشگاه بيرمنگام انگليس دست به يك بررسي در مورد علت كاهش مرگ و مير در انگلستان از سال 1840 تا 1970 ميلادي زد . نتايجي كه او به آن دست يافت غيرقابل پيش بيني بود:

1ـ كاهش تعداد افراد خانوار : يعني هرچه تعداد افراد خانوار كمتر گردد ميزان مرگ و مير نيز كمتر خواهد بود .

2ـ افزايش عرضه مواد غذايي : هرچه ميزان عرضه مواد غذايي افزايش يابد ميزان سوء تغذيه و مرگ ‌و مير كاهش‌ مي‌يابد.

3ـ فراگير شدن محيط فيزيكي سالمتر : مانند جمع آوري و دفع بهداشتي زباله ، تأمين آب آشاميدني سالم و دفع بهداشتي فاضلاب .

4 ـ اجراي برنامه هاي پيشگيري و درمان بيماريها : بخصوص برنامه مصون سازي (واكسيناسيون )

نظريات ايشان تا سال 1974 جايي براي خود باز نكرد ، تا اينكه وزير بهداشت كانادا در اين سال طي اطلاعيه اي رسمي اعلام نمود كه بهبود وضعيت سلامت مردم كانادا در قرن 19 و 20 مربوط به عوامل زير بوده است :

بنابراين هنگامي كه از سلامت صحبت مي شود تنها بخش بهداشت و درمان مد نظر نيست بلكه منظور، تمام بخشهاي توسعه است .

دهه 1970 سالهاي بازنگري درباره نحوه دستيابي به سلامت و ارائه خدمات بهداشتي درماني بود . برنامه « سلامت براي همه » در سال 1978 توسط سازمان جهاني بهداشت تدوين و ارائه گرديد و تمامي كشورهاي عضو اين سازمان متعهد به اجراي آن گرديدند . ماحصل اين ديدگاه با اين حقيقت همراه بود كه براي حفظ و ارتقاء سطح سلامت افراد جامعه ، بخش بهداشت به تنهايي كاري از پيش نمي برد و تمامي بخشهاي توسعه اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي بايد با تدوين برنامه هاي همسو در اين راستا گام بردارند كه مشاركت مردمي در برنامه ها مكمل آن مي باشد .

در سال 86 ـ 1985 سازمان جهاني بهداشت با بهره گيري عملي از دو اصل مشاركت مردمي و همكاري بين بخشي اجراي پروژه شهرسالم را تجربه نمود كه نتيجه بي نهايت موفقيت آميز بود . و به سرعت اجراي پروژه در سراسر جهان بسط و گسترش يافت و به عنوان راهكار نوين سازمان براي دستيابي شهروندان به سلامت كه سخت تحت تاثير عوارض سوء زيست محيطي قرار گرفته بود ، معرفي گرديد .

هدف كلي پروژه :